Afscheidsteksten

Muziek kalmeert ons, ontroert ons;
het brengt nobele gevoelens in ons boven;
het smelt ons tot tranen, weten we
hoe, het is een taal
zelf, net zo perfect
op haar manier, zoals spraak, zoals woorden;
net zo goddelijk, net zo gezegend.

Charles Kingsley (1819 – 1875)

Als ik gestorven ben,
zal in de achtertuin boven het warrig bladgeruis
een lijster zingen op net zo’n late voorjaarsdag.
En ik, ik zal er niet meer zijn,
om door dit zingen te vergeten,
dat ik moet sterven mettertijd.

Anoniem

Herinner mij,
maar niet in sombere dagen.
Herinner mij in de stralende zon,
hoe ik was toen ik alles nog kon.

Anoniem

Alsof we het leven herbeginnen,
natuurlijk nog steeds met jou!

Anoniem

Jouw licht, mijn weg

Anoniem

Wat de toekomst brengen moge,
Mij geleidt des Heren hand;
moedig sla ik dus de ogen
naar het onbekende land.

Anoniem

Je was een rots in de branding
koerste recht door zee
Je trotseerde storm en golven
alleen…je had de wind niet mee

Anoniem

Ik was verbaasd, verliefd, verrukt
ik heb je als een bloem geplukt.
Eeuwig zul je bloeien want
ik heb je in mijn ziel geplant.

Toon Hermans (1916 – 2000)

De dood is niet braaf
en de dood is niet stout
de dood is niet jong
en de dood is niet oud

de dood is geen warmte
geen ijzige kilte
de dood is een veilige
heilige stilte

Toon Hermans (1916 – 2000)